ลีลาศจังหวะเร้าใจสไตล์แทงโก้

แทงโก้ เป็นหนึ่งในชนิดของการเต้นลีลาศที่ได้รับความนิยมมาก ด้วยจังหวะที่สนุกสนานและมีความเป็นโมเดิร์นในตัว แทงโก้มีต้นกำเนิดในเอเชียต่อมาชาวยิปซีได้นำไปเต้นในประเทศสเปน อุรุกวัย และอาร์เจนติน่า จึงทำให้ผู้คนเข้าใจผิดว่ามีต้นกำเนิดมาจากอาร์เจนติน่า เดิมทีนั้นเป็นการเต้นโชว์บนเวทีเสียมากกว่า แต่หลังจากศตวรรษที่ 19 แทงโก้ได้เผยแพร่ไปยังยุโรปและอังกฤษทำให้เกิดความนิยมมากขึ้นจนมีการจัดแข่งขันกันเลยทีเดียว การเต้นแทงโก้จึงได้รับความนิยมมาจนถึงบัดนี้ ดนตรีแทงโก้ มีจังหวะและลีลาที่เร้าอารมณ์ ระทึกใจ แต่ก็มีความนุ่มนวลคละเคล้าอยู่ หลายคนคิดว่าการเต้นแทงโก้นั้นน่าจะยาก หากมีการเรียนรู้ฝึกฝนจะรู้สึกว่าเป็นจังหวะที่สนุก การเต้นแทงโก้จะมีจังหวะที่เฉียบขาดและกระแทกกระทั้น อิสระ มีเอกลักษณ์ และไม่มีการสวิง เสน่ห์ของแทงโก้จะมีการเปลี่ยนแปลงของท่วงทำนองอารมณ์กับท่าเต้น เช่น การสับเปลี่ยนจากความเคลื่อนไหวสู่การสงบนิ่งอย่างฉับพลัน การก้าวย่างและเคลื่อนไหวสรีระไปตามอารมณ์เพลง เป็นต้น การเต้นแทงโก้นั้นแบ่งออกเป็นสามจังหวะ คือ การเต้นแบบเบสิค การเต้นเดินหน้าถอยหลัง และการเดิน 14 จังหวะ ดังนี้ การเต้นแบบเบสิค แบ่งสเต็ปการก้าวเท้าออกระหว่างฝ่ายชายและฝ่ายหญิง – ฝ่ายชาย ย่ำเท้าไปข้างหน้า ก้าวเท้าขวา ก้าวเท้าซ้าย ก้าวเท้าขวาแล้วหยุด ก้าวท้ายซ้าย ก้าวเท้าขวา ก้าวเท้าซ้าย บิดเท้าทั้งสองข้างพร้อมทั้งลำตัวไปทางด้านซ้าย ทิ้งน้ำหนักให้อยู่ที่เท้าขวา – ฝ่ายหญิง ย่ำเท้าขวาไปข้างหน้า ก้าวเท้าซ้าย ก้าวเท้าขวาแล้วหมุนตัวเข้าหาฝ่ายชาย ถอยหลังเท้าซ้าย ถอยหลังเท้าขวา Read more about ลีลาศจังหวะเร้าใจสไตล์แทงโก้[…]

การเต้นรำอันนุ่มนวลและคลาสสิคสไตล์วอลท์ซ

การเต้นรำจังหวะวอลท์ซมีต้นแบบมาจากจังหวะบอสตัน วอลท์ซ มีต้นกำเนิดมาจากประเทศเยอรมนีและออสเตรีย แพร่หลายไปยังยุโรปและทั่วโลกในเวลาต่อมา เดิมทีนั้นเป็นการเต้นรำพื้นเมืองที่หญิงชายเกาะแขนกันไว้พร้อมทั้งก้าวเท้าไปด้านข้างแล้วหมุนตัวด้วยความรวดเร็ว การคล้องแขนกันก็จะช่วยในการทรงตัวไม่ให้ล้ม การเต้นวอลท์ซนี้จะเป็นการเต้นที่เชื่องช้า สง่างาม นิ่มนวล คู่เต้นทั้งสองต้องใกล้ชิดกัน ฝ่ายชายใช้แขนโอบที่ไปที่เอวฝ่ายหญิง ส่วนฝ่ายหญิงใช้มือแตะที่บ่าฝ่ายชาย ซึ่งเกิดคำวิพากษ์วิจารณ์ในระยะแรกว่าไม่เหมาะสม แต่หลังจากนั้นก็ค่อยรับได้และมีความนิยมไปทั่ว เพราะเป็นการเต้นลีลาศในแบบที่เรียกได้ว่าค่อนข้างง่ายที่สุดในการฝึกฝนเมื่อเทียบกับจังหวะชนิดอื่น ๆ ลักษณะท่าทางอันเป็นเอกลักษณ์ของวอลท์ซนั้น จะมีการเคลื่อนไหวคล้ายลูกตุ้มนาฬิกา มีการโยกตัวหรือออกลีลาที่อิสระ มีการสวิงโยกย้ายที่นุ่มนวล จะส่งผลให้ผู้เต้นนั้นสนุกและเพลิดเพลินไปกับการเต้น ดนตรีวอลท์ซส่วนมากจะเป็นดนตรีหวาน โรแมนติก ละเอียดอ่อน ทุ้มนุ่มเปรียบได้กับความละมุนของสตรีเพศ ดนตรีวอลท์ซสามารถจับจังหวะได้เป็นแบบ 3/4 เสียงเคาะจะเป็นแบบ พั่ม แท้ก แท้ก เท่ากันต่อเนื่องกันตลอดเพลง เสียงพั่มจะตรงกับเบส เสียงแท้กจะตรงกับกลอง การฝึกเต้นนั้นควรหัดฟังจังหวะให้ออกหรืออาจใช้วิธีการนับหนึ่งสองสามตามจังหวะก็ได้ การฝึกเต้นนั้นควรฝึกที่สเต็ปพื้นฐานเป็นอันดับแรกคือการก้าวเท้าเพื่อให้คุ้นชินกับจังหวะและการวางเท้า เมื่อคุ้นชินแล้วก็จะสามารถออกสเต็ปได้สวยขึ้น มีการยกตัวให้พลิ้วไปตามจังหวะทำให้ดูงดงามขึ้น การฝึกเต้นจังหวะวอลท์ซนั้นมีหลายรูปแบบ แต่ควรเริ่มฝึกจากจังหวะเบสิคก่อนซึ่งมีดังนี้ – ฝ่ายชาย ก้าวเท้าซ้ายทิ้งน้ำหนักตัวไปที่เท้าซ้าย ก้าวเท้าขวาทิ้งน้ำหนักตัวไปที่เท้าขวา จากนั้นก้าวเท้าซ้ายขึ้นไปชิดเท้าขวา ทิ้งน้ำหนักตัวลงที่เท้าซ้าย – ฝ่ายหญิง ถอยหลังเท้าขวาทิ้งน้ำหนักตัวไปที่เท้าขวา ถอยหลังเท้าซ้ายทิ้งน้ำหนักตัวไปที่เท้าซ้าย ถอยเท้าขวาไปชิดเท้าซ้าย ทิ้งน้ำหนักตัวให้ตกลงที่เท้าขวา การเต้นแบบวอลท์ซได้แยกย่อยเป็นท่าต่าง ๆ ไปอีกที่เป็นท่าพื้นฐาน ดังนี้ Read more about การเต้นรำอันนุ่มนวลและคลาสสิคสไตล์วอลท์ซ[…]